love only for you

از دریا پرسیدم:این امواج دیوانه ی تو از کرانه ها چه می خواهند؟چرا ایشان پریشان و در به در به کرانه های از همه جا بی خبر می زنند؟دریا در مقابل سوالم گریست. امواج هم گریستند.آنوقت دریا گفت:که طعمه ی مرگ تنها آدمیان نیستند.امواج هم مثل آدمها می میرند.این امواج زنده هستند که لاشه امواج مرده را شیون کنان به گورستان سواحل خاموش می سپارند...

   سرنوشت را نتوان از سر نوشت......

تو ماهم مي‌شوي آيا؟...

شبي در شب ترين شبها، تو ماهم مي شوي آيا
تو تسليم تماشاي نگاهم مي شوي آيا
شبيه يك پرنده، خيس از باران كه مي آيم
تو با دستان پر مهرت، پناهم مي شوي آيا
پس از طي كردن فرسنگها راهي كه مي داني
كنار خستگيها، تكيه گاهم مي شوي آيا
شناكردن ميان خاك را بد من بلد هستم
تو اقيانوس موج آماج راهم مي شوي آيا
نگاه ناشيانه من به هستي داشتم عمري
تو تصحيح تمام اشتباهم مي شوي آيا
اگر بي روز و بي تقويم ماندم من به و صل فصلهايت، سال و ماهم مي شوي آيا
براي دوستم داري گواهت بوده ام عمري
براي دوستت دارم گواهم مي شوي آيا
شب افسانه اي با تو طلوع تازه اي دارد
تو در صبح اساطيري پگا هم مي شوي آيا
صبور و ساده اي اما، عميق و ژرف، عشق من
براي حرف نجوا، نعره چاهم مي شوي آيا
پس از صد سال ا گر بد ترجمه كردي نگاهم را
به پاس اشكهايم عذر خواهم مي شوي آيا
تو شيرينتر از آن هستي كه شادابيت كم گردد
و از خود تلخ مي پرسم تباهم مي شوي آيا؟

صبح تا شب این شده کارم

که واسه چشات بیدارم

تو خدای عاشقایی

تو تمومه کس و کارم

تو به داده من رسیدی

وقتی تنهایمو دیدی

تو نذاشتی برم از دست

اگه چیزی هم هنوز هست

عشق تنهاست  و از پنجره کوتاه خیال به بیابان های بی مجنون می نگرد .

و تو که در پس آن پنجره نشسته ای و بیهوده درون تاریکی را میکاوی به چه می اندیشی؟ چه چیز این طور نظرت را بخود جلب کرده است؟ غرق در امواج کدامین  دنیایی و کدامین خاطره ها؟

هر بار كه دلم مي گرفت  ، وا گويه ها يم را براي تو مي گفتم و تو سرم را بر روي

زانوان دلداريت مي گذاشتي و آرامم مي كردي ، حال كه تو هم نيستي  با آنكه از

فريادها پرم ، حتي ديگر حرفي براي گفتن ندارم ......

من از آن سوي حسرت هاي باران خورده مي آيم

اشارت هاي پاييزانه اي دارد سراپايم

به دنبالم بيا در رد پاي شوكراني ها

ميان دفتر امروز و فردايم

چرا تنهايي ام را با كسي قسمت كنم امشب

كه در هر خلوتي آيينه شد محو تماشايم

كسي ديگر براي عشق آوازي نمي خواند

پر از تنهايي محض است شبهاي غزلهايم

به جز دريا ، به جز باران ، كسي ديگر نمي داند

چه رازي خفته در پشت كويري هاي آوايم

غزل كم كم به پايان مي رسد اما براي من

شراب خانگي مي ماند و ياد اوستايم

اي سينه در حرارت سوزان خود بسوز ديگر سراغ شعله اتش ز من مگير ميخواستم شعله شوم سر کشي کنم مرغي شدم به کنج قفس بسته و اسير

منو ببخش که ساده از عشق تو گذشتم 

                                 سپردمت به تقدیر بار سفر رو بستم

باید برم از اینجا کاری نموده جز کوچ

                                برای زنده مودن تو این زمونه پوچ

بزار همیشگی شه قصه عاشقیمون

                                 تو باشی لیلی منم مثال مچنون...........

----------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------

بین دو راهی شک حیرون هاج وواجم

                              سفر دوای دردم هجرت تنها علاجم

طاقتشو ندارم طاقت دل بریدن

                              سیل بلور اشکو  رو گونه تو دیدن

   حرفی نمونده باقی سکوت حرف آخر

                               توهم به خاطر عشق از من ساده بگذر

بزار همیشگی شه قصه عاشقیمون

                         تو باشی لیلی منم مثال مجنون .............

--------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------

----------------------------------------------------------

مثل ستاره اي روشن از ميان انگشتان تاريك من رها شدي و رفتي تا اوج،

در يك لحظه صداي نازكترين گريه كودكانه ات را با عمق جانم شنيدم،

تمام تار و پود احساسم را بدرقه راهت كردم ، ميرفتي و دستهاي مهربانيت را

از دور برايم تكان ميدادي اگر چه با چشماني خيس و خسته،

تو رفتي و من ماندم، من ماندم و يك دنيا خاطره ، يك آسمان دلواپسي ،

يك دريا عاطفه و يك بغل از گلهاي اطلسي نوازشهايت،

 و كودكي از خاطراتت كه همواره در چشمان من نگاه ميكند و تو را از من طلب...

بگذار بماند. بگذار بماند تا ابد ، تا لحظه آخر تا

تمام نبودن من ، مني كه در وداع با لحظات نبودن تو آواز سخت كوشي ابدي را

سردادم، شايد پاياني برايم نباشد،

 ولي ميمانم تا هر چه از تو در دنياست بيابم و سكوت تلخ نيايش هايشان را در هم

بشكنم

 تعریف عشق

دبير ديني:عشق يك موهبت الهي است.

دبير ورزش:عشق تنها توپي است كه اوت نمي شود.

دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند.

دبير اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود.

دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي ومجنون محور نظامي داشته باشد.

دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر قلب مي نشيند.

دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود.

----------------------------------------------------------

نمي دانم چرا هميشه به تو مي انديشم به تو كه مرا به تنهايي رهنمون شدي مرا به آبگير نفسهايت

خواندي و برايم قصه هاي كنبد كبود تنهايي را خواندي به تو كه يك لحظه مرا به خودم نميگذاري ، به تو كه

با هر هجومت من زير خلوارها خاكستر غربت مدفون ميشوم به تو كه با سرانگشتان سبز احساست

خواب راحتم را ربودي و با فرشتگاني غريب به سوي آسمانهاي تنهايي رفتي و مرا افسون خود كردي

نمي دانم، باز امروز از خودم نيستم نه اصلا خودم نيستم شايد باران مرا اينگونه مي كند نميدانم

راستي او را ديدم تنهاي تنهاي در سرسراي سبز باراني ، داشت به خودش اميدواري ميداد وقتي مرا ديد

تمام فكرش باراني شد خيس خيس از خاطرات ، شايد نبايد مرا ميديد

باران همچنان مي بارد و من مي نويسم ، بوي خوش خاك آخر مرا ميكشد ياد خاطرات خودم كه مي

افتم پروانه ها را سريع به خاطر ميآورم پروانه هاي كودكي و پرنده هاي بزرگي

چه مي نويسم به كجا ميبرد اين باران مرا. به كجا..........

با این که اصلا دوست نداشتم ،

با این که باید خلاف میل باطنی ام حرفی به زبان می آوردم ،

با این که دلم به من می گفت : نگو ! ، با این که دلش می گفت : نگو !

اما و باز هم اما ...

چه کنم که من تو را این اندازه دوست دارم ؟

هیچ موقع لحظه خداحافظی را دوست نداشتم و از آن نفرت داشتم .

اما انگار لحظه پایانی من و تو نزدیک است .

انگار خط پایان ما ، همین امشب است !

نتوانستم که ...

ولی گفتم : برو . برو و دیگه پیش من نیا ! دیگه یاد من هم نکن .

من و تو نمی خواستیم برویم ، ولی سرنوشت ما را مجبور به جدایی کرده است .

ما باید برویم . راه دیگری نیست !

چه بی رحم و نامهربان شده این زمانه سنگ دل !

چه باید کرد ؟ ایا ماندن ؟ یا رفتن ؟ یا ... ؟

نمی خواستیم و خواستیم . نمی رفت و نمی رفتم . مانده بودیم در اشک و سرما .

بیا ...نه ، نه ، نیا ، برو ... برو . خواهش می کنم .

باز هم به هم گفتیم : ما باید برویم . ولی نمی شد رفت . پس چه باید کرد خدای من ؟

کمک کن .

ای خدای مهربون : ما را بیش از قبل یاری کن . آری ، ما کمک می خواهیم .

به جون هرچی عاشقه دوستی ما یه جنگ نیست

زندگیمون بهاری بود ولی ابربهار نداشت

دلهای اسیرما حتی راهی واسه فرار نداشت

مثل مهتاب بودیم و گریه تو کارمون نبود

                                   دل نامهربون تو مگه با دل من قرار نداشت

می دونم رسم همه عشقهای خوب جداییه

                 جدا شدیم از همدیگه.کجای این عاشقیه؟

               رفتی آسمون و من تو زمین موندگار شدم

خیالی نیست.عشقت برام یه عشق جاودانیه

شب میلاد عشقمون همیشه یادم می مونه

                            تا جون دارم صدای قشنگت تو گوشم می خونه

                                          هر جا می رم عطر تو مشاممو پر می کنه

        فقط خدای مهربون راز عشقمونو می دونه

              صبرمن تموم شده طاقت موندن ندارم

                      دلم اسیر شده.حس بی تو بودن ندارم

من و گریه با هم بدجوری رفیق شدیم

                              بی تو من حتی حس و حال سرودن ندارم

                      قصه عشق ما هرچی بوده اماحالا تموم شده

       زندگیمون به پای هم یه عمر که حروم شده

فرشته مهربون توقصه ها از پیش مارفته دیگه

شاید درهای لطف خدا به روی ما بسته شده

کاش روزی بار دگر تو را پیدا می کردم

مثل شاخه گلی. تو را از شاخه جدا می کردم

عمریست که من قصه عشق تورا می خوانم

ساده گویم:من ازاین عشق تورا می خواهم

به یاد آن شب که تورا در خواب می دیدم

این روزها دلم را درعشق تو اسیر می بینم

گر چه بین من وتو فاصله هاست.اما می دانم

تا ابد برای دیدن روی ماهت منتظر می مانم

از غم ندیدنت گاه گاهی برای خود می گریم

به حال و روزعجیب خود شب و روز می خندم

چگونه گویم که تو را من دوست می دارم؟

و برای وصال تو گل امید را در سینه می کارم

عزیزم پیشم بیا . من به تو یه قول می دم

هرچی بگی.هر چی بخوای.من برات همون می شم

تورو خوب می شناسمت.تو همونی که می خوام

هر جا باشی.هرجا بری.من به دنبالت می آم

ای همه وجود من.آخرش بدون تومن می میرم

در خیال خود تو را همیشه کنارخود من می بینم

خدای من:منو ببخش.اما ازت کمک می خوام

من ازتوی مهربون عشقم: یعنی لیلا رومی خوام

لیلای من یه روزمیاد.این رومن خوب می دونم

برای دیدنش تو این روزها لحظه شماری می کنم

تمام مشکل من این است که گاهی می پندارم

روزی من را نخواهد وگوید: من بدون تو می مانم

   یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوریت

برای من شده عادت

وقتی خواست بره  ازش پرسیدم  چرا؟

گفت : ادمهای زیادی هستند که باید دوسشون داشته باشم!!

***************************************************